ਧਰਤ ਸੁਹਾਣੀ ‘ਤੇ ਹਲ਼ ਵਾਹਿਆ, ਖੂਹਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਇਆ

ਵਿੱਕੀ ਮਹੇਸਰੀ, ਸਿੰਘੂ ਮੋਰਚਾ

ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤੇ ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਤੋਂ ਇਸ ਯੁੱਧ ਦੇ ਪਿੜ ਚ ਆਈਆਂ ਬੀਬੀਆਂ ਦਾ ਜੱਥਾ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇਲਗੂ ਭਾਸ਼ਾ ਚ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੇ ਰੋਹ ਦਾ ਇਕ ਜਬਰਦਸਤ ਸੁਰ ਛੇੜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਭਾਸ਼ਾਈ ਤੌਰ ਤੇ ਕੋਹਾਂ ਦੂਰ ਦੇ ਸਾਡੇ ਲੋਕ ਇਸ ਗੀਤ ਨੂੰ ਧਰਤ ਗੀਤ ਜਾਣ, ਨਾਲ ਰਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਵਾਰੀ ਸਾਡੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ’ ਤੁਰਿਆ ਤੁਰਿਆ ਜਾ ਫ਼ਰੀਦਾ’ ਗਾ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ। ਤੇ ਹੁਣ ! ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਕੰਨ ਚ ਆਖਿਆ ‘ਬਾਈ ਮੈਂ ਨਵਾਂ ਲਿਖਿਆ ਗੀਤ ਸੁਣਾਉਣਾ’, ਮੈਂ ਭਰਵੀਂ ਨਜ਼ਰ ਉਸਤੇ ਸੁੱਟਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਉਹ ਗਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। 

“ਧਰਤ ਸੁਹਾਣੀ ‘ਤੇ ਹਲ਼ ਵਾਹਿਆ,  ਖੂਹਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਇਆ। 

ਮੁੜਕਾ  ਗਾਇਆ, ਖ਼ੂਬ ਸਲਾਹਿਆ,   ਜਿਸਨੇ ਅੰਨ ਉਗਾਇਆ।

ਜਿਸਦਾ ਲਾਲੋ ਸੰਗ ਪਿਆਰ

ਦਿੰਦਾ ਭਾਗੋ ਨੂੰ ਦੁਰਕਾਰ

‘ਤੇ ਫਿਰ ਗੱਲ ਹੋਈ ‘ਇੱਕ’  ਨਾਨਕ ਦੀ”

ਗਾਣੇ ਦੀ ਹਰ ਸਤਰ ਉਲਝੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੀ ਤਾਣੀ ਸੁਲਝਾਉਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦਾ ਫ਼ਲਸਫ਼ਾ ਦਗ ਦਗ ਭਖਦੀ ਲਾਟ ਵਾਂਗ ਸੱਚਾ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਬਣ ਤਖ਼ਤ ਤੇ ਬਿਰਜਦਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਕਿਰਤਾਂ ਤੇ ਡਾਕਿਆਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਕੂੜ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਖੁੱਸਣ ਤੇ ਕੀਰਨੇ ਪਾਉਂਦੇ ਕਬਰਾਂ ਦਾ ਰੁਖ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਪਤਲਾ, ਜਵਾਨ ਮੁੰਡਾ ਚੜਿੱਕ ਪਿੰਡ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਗੁਰਤੇਜ ਸਿੰਘ ਸਫ਼ਰੀ ਹੈ। ਘਰ ਦੀ ਛੱਤ ਥੱਲੇ ਸਿਰ ਦੇਈ, ਹਾਲਤਾਂ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਤੀ ਖੇਡਦਿਆਂ ਇਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਐਮ ਏ ਕਰ ਲਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਸੋਚ ਰਿਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿੰਨਾ ਕੁਝ ਤਾਂ ਹਾਸਿਲ ਕਰੀ ਬੈਠੇ ਆਂ। ਜਦੋਂ ਮੀਂਹ ਨੇ ਤੰਬੂ ਪੱਟ ਦਿਤੇ ਸਨ, ਤੇ ਸੜਕ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਚਿੱਕੜ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਸਾਡੇ ਸਿੰਘੂ ਬਾਰਡਰ ਵਾਲੇ ਘਰ ਚੜ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਇਹ ਪੀਪਾ ਬੌਕਰ ਚੱਕ ਪਾਣੀ ਕੱਢਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਸਾਥੀ ਬਿਨੋਏ ਵਿਸ਼ਵਮ ਨੂੰ ਦਸਿਆ ਸੀ ਕਿ “ਥੋੜੇ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਤੀਜਾ ਆਇਆ, ਗੁਰਤੇਜ ਨੇ ਨੈਟ NET ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕਰ ਲਿਆ।” 2020 ਨੇ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ 2021 ਹੋ ਜਾਣਾ ਹੈ ਤੇ ਬੀ ਬੀ ਸੀ ਤੋਂ ਰੂਪਾ ਫੋਨ ਕਰ ਆਖਦੀ ਏ, ‘ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਤ ਦਾ ਰੁਝੇਵਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਨਵਾਂ ਸਾਲ ਇਪਟਾ ਮੋਗਾ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਿੰਘੂ ਬਾਰਡਰ ਤੇ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਆ ਰਹੇ ਆ।’ ਬਲਦੀ ਧੂਣੀ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਜਵਾਨ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਸਭ ਆਣ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਕੈਮਰੇ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਲੀ ਪੁਤਲੀ ਸੁੰਘੜਦੀ ਹੈ ਤੇ ਗੁਰਤੇਜ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਛਾਵੇਂ ‘ਮਿੱਤਰ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਹਾਲ ਮੁਰੀਦਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ’ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਘੋਲ ਚ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵਿਛੜੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਜੋ ਨਵੇਂ ਇਹਨਾਂ ਕਾਫ਼ਲਿਆਂ ਨਾਲ ਆ ਰਲੇ ਹਨ। ਓਸ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸੰਗ ਖਿਦਰਾਣੇ ਦੀ ਢਾਬ ਤੇ ਡਟੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੇ ਹੌਂਸਲੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਾਵਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ ਪ੍ਰਵਾਨ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਮਾਂਵਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿੱਘੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਆਪਣੇ ਘੇਰੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਿਪਾਹੀ, ਲਾਲੋਂਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਯੁੱਗਾਂ ਤੋਂ ਖੜ੍ਹੇ ਆਏ ਹਨ। ਇਸ ਫੌਜ ਕੋਲ ਰੁਕਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਲੁੱਟ ਦਾ ਰਾਜ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਚ ਦੇਰ ਨਹੀਂ। ਕਿਰਤਾਂ ਦੇ ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹੀ ਤਖ਼ਤ ਦੇ ਅਸਲੀ ਵਾਰਿਸ ਹੋਣਗੇ। ਤਖ਼ਤ ਫੈਲ ਕੇ ਕੁਲ ਧਰਤੀ ਜੇਡ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ‘ਲਾਜ਼ਿਮ ਹੈ ਕਿ ਹਮ ਭੀ ਦੇਖੇਂਗੇ’ ਦਾ ਹਰ ਲਫ਼ਜ਼ ਸੱਚ ਹੋ ਨਿਬੜੇਗਾ। 

ਗੁਰਤੇਜ ਇਸ ਜੰਗ ਨੂੰ ਆਉਣੀ ਹੋਂਦ ਤੇ ਆਪਣੀ ਲੇਖਣੀ ਰਾਹੀਂ ਬਾਰੂਦ ਮੁਹਈਆ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ। ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਕਾਫਲਿਆਂ ਚ ਹਨੇਰੇ ਤੰਬੂਆਂ ਚ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਚਾਨਣੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਨਾਂਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲੱਖਾਂ ਗੁਰਤੇਜ ਸਫ਼ਰ ਤੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਚਦੇ ਨੇ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਲੁੱਟ ਤੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਦੇ ਸਭ ਪੁਲੰਦੇ ਵਗਾਹ ਮਾਰੇ ਤੇ ਕਿਰਤੀ ਹੱਥਾਂ ਲਈ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਤੇ ਮੋਹਰ ਲਾ ਦੇਵੇ। ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਵਾਰਿਸ, ‘ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਕੌਮੀ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਗਾਰੰਟੀ ਕਾਨੂੰਨ’ ਲਈ ਕਿਰਤ ਦਾ ਪ੍ਰਚਮ ਬੁਲੰਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਲਾ, ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਜਲਦ ਹੀ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਤੇ ਡੇਰੇ ਲਾਉਣ।